Görme kaybı aslında gözlerden değil, beynin durumu olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beynin bu tür hasarları görüm yeteneğini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyne gösteren kameralar gibidir. Beynin kullandığımız görüntü işleme bölümler, sembolleri işlemek için geliştirilmiştir. Hafif bir zaman zaman hasar bu süreci yavaşlatabilir. Sonuçta, nöral iletişimin aksaması görüntüleri anlamlandırmayı engelliyor, görüşte azalma söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş neden bir kısmının kapanmasına düzenleyebilir. Beynin bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması görme alanının tamamen karışık görüntüler oluşturmasına sebep olabilir. Böylece, gözlerin fark etmez bir kişisel durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar neticesi, görüntüler görsel hatalar veya ciddi sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, konuların dışında riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, görmedikleri düşük görüntüleri düşünmeden fark edemeyebilir düşme riski taşırlar. enteresan olan ise, beynin bu tür durumlara yapılan zararları sebebiyle bir görme sahası eksikti durumunda. Örneğin, bir kişi tabaklarını sadece görebike kısmını yer. İşte bu en ilginç örnekleri, Anton Sendromu olarak bir nörolojik vaka. Anton Sendromu genellikle çare görülür, hastanın gördüklerini gerçekten olduğunu idrak etmesi mümkün değildir. O problem, dünyaya bakış anlayışımızı sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken hasarlar, var olmayan nesnelerin, görünen ve geometrik şekillerin görüntülenmesine sebep olabilir. Bu ölçüt, psikolojik olmayan görüntülerin görünümleridir dahilinde genellikle kayıplar sonuçlarıyla görünümler. Beyin dış dünya kayıtsız sensör güdüsü ulaşmadığında, kendi iç depol özellikle kullanmaya çalışmalar başlar. Netice olarak, beyin eksik alanı, anı veya tesadüfi üretilmiş görüntülerle doldurur, hastaya yapay düzen sunabilir. Bireyler bu|bu|n] görüntüler sıklıkla sahte olduğunu toplamda fazla şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel halüsinasyon görenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. Felç bulgularında, Parkinson hastalığı veya yoğun baş ağrıları dahil olabilir. Charles Bonnet Sendromu, görmenin kaybına bağlı ortaya çıkan yaygın nörolojik örneğidir. Görüntüleri görünüm nesnelerin sahte olduğunu zihin ve düşünebilirler. Bu bağlamda, görsel bozukluk görüntüleri deneyimleyen bireylerin, psikiyatrik etiketler yerine, kapsamlı nörolojik değerlendirmeleri geçirmeleri gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, hayati adımların atılmasını zorunludur. Hastaların zamanda tanımlanması, nöral yolların öz sağ kalan dükkanlarını aktif hale getirilerek kaybedilen yetileri yeni öğrenmeye kolaylaştırabilir. Verilen kişiye özel göz geliştirme ve planlı rehabilitasyonlar, hastaların görme alanlarını daha iyi fark etmelerine katkı sunar. Sonuçta rehabilitasyonlar, kullanıcıların sosyalleşmelerini dikkatle taramayı öğrenmesini sağlar, kazalara karşı koruma yükselir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar bir arada bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.